Thiruchchikkaaran's Blog

இந்தியாவின் பன்முகத் தன்மைக்கு நம் ஒவ்வொருவரின் பங்களிப்பும் இருக்கிறதா?

Posted on: November 17, 2010


இந்தியா பன்முக தன்மை கொண்ட நாடு என்பது திடீரென சில நண்பர்களுக்கு நினைவுக்கு வந்திருக்கிறது.  

 உலகிலேயே,  18 க்கும் மேலான வெவ்வேறு  மொழிகளை பேசும் பல கோடி  மக்கள் சிந்தனை அடிப்படையில் ஒன்றிணைந்து வாழும் ஜனநாயக நாடாக விளங்கும் அதிசயமாக இந்தியா இருக்கிறது.

ரஷ்யா போன்ற நாடுகள்  ஒன்றாக “இணைக்கப் பட்டு” இருந்தன. ஆனால் அதிகாரத்தினால் ஒன்றாக இணைக்கப் பட்டு இருந்த அவைகள் வாய்ப்பு கிடைத்தவுடன் பிரிந்து விட்டன.

வெவ்வேறு மொழிகளை பேசும்,  வெவ்வேறு மதங்களை சேர்ந்த மக்கள தாங்களாக ஒன்று பட்டு வாழும் ஒரே நாடாக இந்தியா உள்ளது.

அமேரிக்கா போன்ற நாடுகளில் கூட வெவேறு மதங்களை சார்ந்தவர்கள் வசிக்கிறார்களே என்று கேட்கலாம். ஆனால் அமெரிக்க ஐக்கிய  நாடுகள் போன்றவற்றில்  பெரும்பான்மையான மக்கள் மதத்தில் பெரியதாக ஈடுபாடு எதுவும் இல்லாதவர்கள.

இந்தியாவின் இந்த பன்முகத் தன்மைக்கு காரணம் என்ன? எளிமையான, தெளிவான  பதில் என்னவென்றால இந்தியாவில் வசிக்கும் பெரும்பாலான மக்கள் சகிப்புத் தன்மை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள் என்பதுதான். அந்த சகிப்புத்தன்மையானது, இன்று நேற்றல்ல  பல்லாயிரக் கணக்கான வருடங்களாக இந்தியாவில் வசித்து வந்த மக்கள் உருவாக்கி வைத்த கருத்து, செயல்பாடு ஆகும்.

மத்தியக் கிழக்கு ஆசியாவில் இருந்து யூதர்கள் விரட்டப் பட்ட போது, அவர்களுக்கு தஞ்சம் கொடுத்து அவர்களை கடைசி வரை அமைதியாக வாழ விட்டது இந்தியா தான். அவ்வாறே  பார்சீகள் அவர்கள் நாட்டில் இருந்து விரட்டப் பட்ட போது விரட்டப் பட்டபோது அவர்களுக்கு தஞ்சம் கொடுத்தது இந்தியா. இவ்வாறாக சாதுவான இந்துவுக்கு உலகில் இனங்களும் நன்றிக் கடன்  படாத இனமே இல்லை என்று சொல்லிக் கூடிய வகையில் உள்ளது என்று சுவாமி விவேகானந்தர் சொல்கிறார்.   

 எல்லோரயும் அனுசரித்து, அவர்களின் பழக்க வழக்கங்களை, வழிபாட்டு முறைகளை சகிப்புத் தன்மையுடன் அனுமதித்து வந்தாரை வாழ வைக்கும் சமூகமாக  இருந்திருக்கிறது இந்திய சமூகம்.

 இந்திய நாடு ஆங்கிலேயரிடம் இருந்து விடுதலை பெற்ற போது , இந்தியாவை ஹிந்துஸ்தான், இந்து நாடு  என அறிவிப்பார்கள் என எதிர்பார்த்தனர். ஆனால் இந்தியாவின் பல்லாயிரம் வருட சகிப்புத்தன்மையை, அரவணைக்கும் தன்மையை நெஞ்சில் வைத்து இருந்த காந்தியார், இந்தியாவில் உள்ள பெரும்பாலான மக்களின் மன நிலையை வெளிப்படுத்தும் வண்ணமாகவே  இந்தியா எல்லோருக்குமான நாடு என்று தெளிவாக அறிவித்தார்.  

அது இந்திய மக்களின் விருப்பத்துக்கு ஒப்பவே இருந்தது.

இந்திய மக்களின் விருப்பத்துக்கு மாறாக இந்தியாவில் எந்த ஒரு பொது ஜன தலைவரும் செயல் படவும் முடியாது.

இந்த பன்முகத் தன்மைக்கு  நாம் ஒவ்வொருவரும்  பங்களிக்க வேண்டியது அவசியமா, இல்லையா என்று சிந்தித்து பார்க்க வேண்டும். சில நண்பர்கள இந்தியா பன்முகத்தன்மை கொண்டது, என்று சுட்டிக் காட்டுகிறார்களே, அதில் நம் ஒவ்வொருவரின் பங்களிப்பு என்ன என்று சிந்தித்தீர்களா?

  என்னுடைய மார்க்கத்தை உலகில் உள்ள எல்லோருக்கும் எத்தி வைக்க வேண்டியது எங்களின் அடிப்படைக் கடமையாகும் என்று சொல்கின்றனர். நல்லது, எத்தி வையுங்கள் , வரவேற்கிறோம், தெரிந்து கொள்ள ஆவலாக இருக்கிறோம், எங்களால முடிந்த அளவுக்கு நாங்களும் கலந்து கொள்ளுகிறோம். சரி, பிற மார்க்கத்தினரும் அது  போலவே தங்கள் மார்க்கத்தை உலகில் உள்ள ஒவ்வொருவருக்கும்  எத்தி வைப்பதை நீங்கள் ஆதரிக்கிறீர்களா, அதற்க்கு எதிரான தடையை எதிர்க்கிறீர்களா?  ஆ..அதெல்லாம் பேசக் கூடாது. இதுதான் அவர்களது பன்முகத் தன்மை!

நான் என் மார்க்கத்தை எத்தி வைப்பேன் … அதோடு முடிந்தது, வேறு கேள்வி வேண்டாம்… இதுதான் பன்முகத் தன்மைக்கு பங்களிப்பா?

நீ  அத்வேஷ்டா என்று எல்லாம் விஸ்தாரமாக எழுதக் கூடாது,  ஆனால் நான் எனக்குப் பிடித்த  (தமிழ் அல்லாத)  பிற மொழி வார்த்தைகளை என் நண்பர்கள் எழுதும்போது அதை ஒன்றும் சொல்ல மாட்டேன்,   இதுதான் இவர்களின் சகிப்புத் தன்மை , பன்முகத் தன்மை!

பன்முகத் தன்மை என்று மார் தட்டுவோம். ஆனால் அதற்க்கு நீர் வூற்ற வேண்டியது நீ, கனி பறிக்க  நான் என்கிற ரீதியிலே இருக்கிறது நண்பர்களே. 

இந்திய சமுதாயத்தின் சகிப்புத் தன்மையை, நல்லிணக்கத்தை அப்படியே சிந்தாமல் சிதறாமல் காத்து அளித்தது கிருஷ்ணர், ஆதி சங்கரர், சுவாமி விவேகானந்தர், மகாத்மா காந்தி . பாரதியார், தாகூர், அம்பேத்கர் …. போன்ற சிந்தனையாளர்கள். அவர்களுடைய சிந்தனைகளை புரிந்து கொண்டு இந்தியாவின் பன்முக தன்மையை நிலை நிறுத்த வேண்டிய பொறுப்பு இந்தியர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் உண்டு.

Advertisements

2 Responses to "இந்தியாவின் பன்முகத் தன்மைக்கு நம் ஒவ்வொருவரின் பங்களிப்பும் இருக்கிறதா?"

மிகச் சரி.
இந்துக்களின் சமஸ்க்ரித மந்திரங்கள் நிறைந்த பூசை போன்றவற்றின் முடிவில், “சர்வே ஜனா சுகினோ பவந்து ” எனக் கூறுவார்கள்.அதன் பொருள் “உலகமெல்லாம் வாழ்க” என்பதாகும். இறைவனிடம், இந்த பூசை செய்த என்னை காப்பாற்றுங்கள் என சொல்லாமல், இந்த பூசையின் பயன் மொத்த உலகுக்கு கிட்டட்டும் என்பதே இதன் சாரம்.
ஆனால், ஒரு நபர் தோற்றுவித்த மதங்களில், “நம் வழி ஒன்றே, இறைவனை/வீடு பேரை அடைய வல்லது. வேறு வழிகளில் பயனிப்பவரையும் சரியான நம் வழியில் திருப்புவது” என்று சொல்லப்படுகிறதே தவிர, “வேறு பாதைகளில் பயணிப்பவர்கள் தம் பாதையில் போகட்டும். அவர்களுக்கு துன்பம் கொடுக்க மாட்டேன்”
;என சொல்லப் படுவது இல்லை.
இந்தியாவின் தொன்மையான அணுகுமுறை உலகத்தில் வேறு மதங்களிலின்று
வேறுபட்டு நிற்கிறது.

மிக்க நன்றி திரு, தும்பி அவர்களே.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Share this blog

Facebook Twitter More...

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 33 other followers

அண்மைய பின்னூட்டங்கள்

Top Rated

Categories

டிச‌ம்ப‌ர் 09

%d bloggers like this: